Dawniej ludzie zmęczeni zimą, nie chcąc dłuej czekać na pybycie wiosny, starali się ją pywołać. Wieyli, że naley poegnać zimę, aby na jej miejsce mogła pyjść wiosna. Zima − czas uśpienia pyrody, była trdna zarwno dla zwieąt, jak i dla ludzi. Wiosna uosabiała wszystko, co ywe i radosne. Dlatego też starano się ją pywołać, topiąc kkłę maanny. Kukła moreny, bo tak ją też nazywano – miała postać kobiecą. Robiono ją ze słomy i w zaleności od regionu, w ktrym obęd był odprawiany, ubierano w białe płtno albo strojono w świąteczne ubranie: białą koszulę, gorsecik, spdniczkę, koniecznie z wiankiem na głowie. Tak zrobioną maannę w uroczystym orszaku obnoszono po wsi, aby zabrała z niej całe zło, wszelkie choroby, kłopoty i niepowodzenia. Następnie wynoszono ją za wieś i podpalano. Palącą się kkłę wucano do wody jeziora lub eki. Następnego dnia do domów pynoszono symbol wiosny – gaik-maik. Była to pięknie pystrojona wstąkami gałą jodły lub wierku.

Sprawdź ponownie